Psychoterapia

Czym jest psychoterapia?

Psychoterapia to naukowo uznana metoda leczenia oraz proces ukierunkowany na pomoc w cierpieniu, którego doświadcza osoba zgłaszająca się do psychoterapeuty.

Nie istnieje jedna uniwersalna definicja psychoterapii. Różne podejścia i szkoły opisują ją w odmienny sposób oraz posługują się różnymi narzędziami pracy. Wspólny pozostaje jednak jej cel — przyniesienie ulgi w cierpieniu i dotarcie do jego źródeł.

To, co prowadzi do gabinetu, to doświadczenie realnego cierpienia — często trudnego do nazwania i uchwycenia w słowach. Psychoterapia jest procesem stopniowego nadawania znaczenia temu, co początkowo może być niejasne lub rozproszone.

Kluczowym elementem tego procesu jest relacja pomiędzy terapeutą a pacjentem. Badania pokazują, że to właśnie oparta na zaufaniu relacja terapeutyczna jest jednym z najważniejszych czynników leczących.

Psychoterapia jest drogą.
Na czym polega psychoterapia?

W odróżnieniu od pomocy psychologicznej, która koncentruje się na wsparciu w bieżących trudnościach życiowych, psychoterapia ukierunkowana jest na ich głębsze rozumienie oraz pracę z tym, co leży u ich podłoża — wewnętrznymi konfliktami i nieuświadomionymi procesami.

W tym sensie objawy, z którymi zgłasza się pacjent, można traktować jako swoisty komunikat. Psychoterapia nie skupia się jedynie na ich redukcji, ale na docieraniu do ich źródeł i stopniowym rozumieniu tego, co za nimi stoi.

To, co nie ma jeszcze słów, może zacząć się wydarzać...

Z jakimi problemami zgłaszają się pacjenci?

  • doświadczanie trudnych, bolesnych emocji, z którymi trudno sobie poradzić (np. niekontrolowane wybuchy złości)
  • obniżony nastrój
  • lęk i niepokój bez „wyraźnej” przyczyny (zaburzenia lękowe, tzw. „nerwica”)
  • depresja
  • odczuwanie „pustki”, poczucia braku sensu w życiu, zagubienia, myśli samobójcze
  • kryzys tożsamości
  • trudności w relacjach społecznych oraz ze stworzeniem satysfakcjonującego związku
  • zaburzenia osobowości (w tym tzw. osobowość borderline)
  • choroba afektywna dwubiegunowa (ChAD)
  • objawy psychosomatyczne (bóle brzucha, głowy, serca, duszności i inne
    objawy niepotwierdzone w badaniach medycznych)
  • uzależnienie od substancji psychoaktywnych lub czynności, współuzależnienie, tzw. DDA/DDD
  •  zaburzenia odżywiania (anoreksja, bulimia, napady objadania się)

Jak wygląda psychoterapia?

W procesie psychoterapeutycznym można wyróżnić kilka etapów.

Pierwszym z nich są spotkania diagnostyczno-konsultacyjne, których celem jest rozpoznanie trudności oraz ich kontekstu. Zazwyczaj obejmują one od jednego do kilku (najczęściej trzech) spotkań, trwających 50 minut.

Po wspólnym ustaleniu sposobu rozumienia zgłaszanych trudności oraz kierunku pracy, kolejnym krokiem jest kontrakt — czyli ustalenie zasad współpracy. Obejmuje on m.in. częstotliwość spotkań, formę płatności, zasady odwoływania sesji oraz ogólne ramy czasowe terapii.

Po zakończeniu etapu konsultacji, za obopólną zgodą, rozpoczyna się właściwa psychoterapia. Jej czas trwania jest indywidualny — może obejmować kilka miesięcy lub kilka lat, w zależności od charakteru trudności i potrzeb osoby korzystającej z terapii. Proces ten wymaga czasu, ponieważ trwała zmiana nie zachodzi natychmiast.

Ostatnim etapem jest zakończenie psychoterapii — wspólna decyzja pacjenta i terapeuty, która zazwyczaj obejmuje kilka spotkań domykających. Jest to ważny moment, pozwalający na podsumowanie procesu oraz spokojne zakończenie relacji terapeutycznej.

Ludzka psychika dąży do indywiduacji, do pełni.